Kennisbank / AI Automatisering

110 oude artikelen omzetten naar de WordPress Gutenberg-editor met AI


Stel je voor: 110 artikelen op je WordPress-site die niemand meer durft aan te passen, omdat ze ooit met een pagebuilder zijn gebouwd die allang niet meer in gebruik is. De HTML is een rommeltje, en dus blijven ze jaar na jaar onbenut liggen.

Dit is geen hypothetisch scenario. Het is precies wat een van onze klanten meemaakte. Voor hen zette Red Factory al die 110 artikelen om naar correcte Gutenberg blocks, met behulp van AI-automatisering. Niet in weken, maar in een fractie van de tijd.

Wil je AI-automatisering niet zelf uitzoeken maar laten uitvoeren? Bekijk onze dienst AI-automatisering voor het MKB.

In dit artikel leg ik uit wat de WordPress Gutenberg editor precies inhoudt, waarom die omzetting loont, en hoe AI dat soort werk ineens haalbaar maakt voor een MKB-budget.

Wat is de WordPress Gutenberg editor?

De WordPress Gutenberg editor is de standaard editor, ingevoerd met versie 5.0 in december 2018. De naam verwijst naar Johannes Gutenberg, die in Europa de boekdrukkunst met losse letters invoerde. Dat is een beetje pretentieus, maar de kern klopt: het veranderde hoe content in WordPress wordt samengesteld.

Het idee is simpel. In plaats van een grote lap tekst in een klassieke tekstverwerker, werk je met losse bouwstenen: “blocks”. Een alinea is een block. Een kop is een block. Een afbeelding, een quote, een lijst: allemaal aparte blocks die je versleept, aanpast en herschikt zonder aan de onderliggende HTML te hoeven zitten.

Voor redacteuren die gewend zijn aan tools als Word of Google Docs voelt dat intuïtief. Je ziet precies wat je doet. Je kunt een block verplaatsen zonder iets te breken. Je kunt een kop omzetten naar een ander niveau zonder naar de broncode te kijken.

Dat klinkt vanzelfsprekend, maar voor wie jarenlang werkte met de klassieke editor van WordPress (of met pagebuilders als Elementor, Divi of Visual Composer) is het een flinke omschakeling. De classic editor plugin is nog steeds beschikbaar voor wie terug wil, maar de verdere ontwikkeling van de editor loopt via het block-systeem (zie de roadmap van WordPress). De richting is duidelijk.

Waar het voor dit artikel om gaat: als jouw bestaande artikelen zijn opgebouwd in de classic editor of een pagebuilder, staan ze niet als Gutenberg blocks in de database. Ze zijn opgeslagen als één grote woordsalade, en dat is precies het probleem.

Het probleem met oude WordPress-content

Bijna elke WordPress-site die al een paar jaar meedraait, heeft dit: een archief vol artikelen die ooit met zorg zijn geschreven, maar sindsdien technisch verouderd zijn.

Shortcodes en losse HTML: niemand durft er meer aan

Pagebuilders slaan content op in een formaat dat werkt met hun eigen plugin. Bij WPBakery bestaat een pagina uit shortcodes. Elementor bewaart de opbouw als eigen JSON-gegevens in een apart veld in de database. Daar komen inline stijlen bij en soms duizenden regels gegenereerde markup. Als de plugin-versie verandert of de plugin wordt verwijderd, kan een artikel er ineens heel anders uitzien. Bij een pagebuilder die met shortcodes werkt, zie je dan een wirwar aan codes in plaats van een artikel.

Zelfs zonder dat dramatische scenario: als redacteur zie je een groot grijs vlak in de editor als je zo’n artikel opent. Je kunt de tekst niet aanpassen zonder de volledige pagebuilder te starten. Die laadt langzaam, werkt onhandig en creëert constant instortingsgevaar. Kleine aanpassing, grote schade.

Het gevolg is dat niemand er meer aan komt. De artikelen blijven staan zoals ze zijn. Soms zelfs jaren.

Slechte SEO-structuur als bijvangst

Rommelige content heeft ook een SEO-prijs bij WordPress Gutenberg editor-migraties. Pagebuilders voegen vaak heading-levels toe op basis van hoe iets er visueel uitziet, niet op basis van logische documentstructuur. Je krijgt een H3 als eerste kop, een H1 halverwege de pagina, of helemaal geen kopstructuur. Volgens Google maakt de volgorde van koppen voor de zoekresultaten zelf niet uit. Een consistente heading-hiërarchie (H1 voor de paginatitel, H2 voor hoofdsecties, H3 voor subsecties) helpt wel schermlezers en lezers die een tekst scannen, en het is een van de eenvoudigste verbeteringen die je kunt doorvoeren.

Daarbij komt de HTML-ballast. Pagebuilders voegen wrapper-divs, inline stijlen en onnodige classes toe. Dat vergroot de pagina, kan het laden vertragen en maakt de code onoverzichtelijker.

Je hebt content die technisch gezien niet meer werkt, niet meer bewerkbaar is zonder risico, en die misschien ook minder goed scoort dan hij zou kunnen.

wordpress gutenberg editor - 3d fluency test passed

Is jouw website AI-agent ready?

AI-assistenten zoals ChatGPT, Claude en Perplexity doorzoeken het web om antwoorden te geven en bedrijven aan te bevelen. Of jouw website daarin meedoet, hangt af van een paar technische instellingen.

Doe de gratis scan en zie in 30 seconden waar je staat.

Wat een Gutenberg-migratie concreet oplevert

Na de migratie naar WordPress Gutenberg editor blocks ziet hetzelfde artikel er voor de redacteur heel anders uit.

Wat er concreet verandert:

  • Bewerkbaarheid: elke alinea, elke kop, elke lijst is een aparte block die je direct kunt aanklikken en bewerken. Je hebt geen pagebuilder nodig en de kans dat er iets breekt, is veel kleiner.
  • Consistente opmaak: alle artikelen volgen dezelfde block-structuur. Geen artikel met drie verschillende lettertypes omdat drie verschillende mensen drie verschillende instellingen gebruikten.
  • Correcte heading-hiërarchie: H1 voor de paginatitel, H2 voor hoofdsecties, H3 voor subsecties. Consistent, logisch en beter te volgen voor lezers en schermlezers.
  • Schone HTML-output: Gutenberg genereert nette, semantische HTML zonder de extra lagen van een pagebuilder. Dat kan de pagina lichter en sneller maken.

Lees meer over de technische kant in ons artikel over WordPress SEO: de instellingen die echt verschil maken.

Voor de content marketing is het misschien wel het meest tastbare voordeel: artikelen die je kunt bijwerken. Een artikel uit 2019 dat kwalitatief goed is maar verouderde informatie bevat, kun je nu eindelijk updaten zonder dat je een developer nodig hebt. Dat geeft je archief waarde terug.

Wat een Gutenberg-migratie niet oplost: de kwaliteit van de tekst zelf. Als een artikel verouderd, oppervlakkig of slecht geschreven is, verandert de technische conversie daar niets aan. De migratie maakt artikelen bewerkbaar. Wat je daarna doet met die bewerkbaarheid, is aan jou.

Waarom je dit niet handmatig doet

Stel dat je besluit om 110 artikelen handmatig om te zetten naar Gutenberg blocks. Wat is daarvoor nodig?

Per artikel moet je de bestaande HTML-inhoud analyseren, de structuur begrijpen (koppen, alinea’s, lijsten, afbeeldingen), elk element omzetten naar het juiste Gutenberg block-type, controleren of de tekst intact is, en de opmaak testen in de editor.

Voorzichtig geschat kost een gemiddeld artikel (met wat zoekwerk, kopieerwerk en controle) al snel 20 tot 40 minuten. Bij 110 artikelen is dat minimaal 36 uur puur handmatig klikwerk. Monotoon, foutgevoelig en frustrerend. Want halverwege ga je inconsistenties introduceren. Artikel 70 wordt anders verwerkt dan artikel 3, omdat je halverwege een andere aanpak hebt gevonden, moe bent geworden, of het niet meer precies weet.

Dat is precies het soort werk waarbij projecten blijven liggen. Je start, doet 10 artikelen, merkt dat het meer tijd kost dan gedacht, en schuift het door naar “later”. Later komt niet.

Hoe AI de migratie overneemt

De aanpak die Red Factory gebruikte voor de WordPress Gutenberg editor-migraties, bestaat uit twee lagen: een AI-skill die de workflow orkestreert, en een AI-agent die het technische werk uitvoert.

Nieuwsgierig naar wat AI-automatisering concreet oplevert? Bekijk onze kennisbank over AI-automatisering voor meer voorbeelden.

De skill heeft een helder doel: zorg dat elk artikel wordt verwerkt, houd bij welke al klaar zijn, en gooi de juiste taken naar de agent op het juiste moment. Zo’n skill is een gestructureerde werkinstructie voor AI: een recept dat elke keer op dezelfde manier wordt uitgevoerd.

De agent is de uitvoerder. Die krijgt per artikel de opdracht om:

  1. De bestaande content op te halen uit de WordPress-database
  2. De structuur te analyseren: welke koppen zitten er in, welke alinea’s, zijn er lijsten of afbeeldingen?
  3. Een PHP-script te schrijven dat de content omzet naar correcte Gutenberg block-notatie
  4. Dat script uit te voeren via de WordPress server
  5. Te controleren of de tekst na de omzetting woord voor woord gelijk is aan het origineel, met alleen de Gutenberg-blokmarkering erbij.

Die laatste stap woog voor deze klant het zwaarst. Veel artikelen waren juridische teksten, en daar moet elk woord blijven staan zoals het er stond. Als de AI een woord weglaat, een zin inkort of een alinea overslaat, merkt de redactie dat pas als iemand het artikel leest. Daarom vergelijkt de controle de tekst voor en na de omzetting, zonder de blokmarkering. Wijkt er iets af, dan gaat het artikel naar handmatige controle.

Het proces volgt elke keer dezelfde stappen: de AI herkent de structuur in bestaande content, zet die om naar WordPress block-markup en slaat het resultaat op. Die block-markup is gewone HTML met blokmarkeringen in HTML-commentaar, waarin de instellingen van een blok als JSON staan. De tekst zelf wordt nooit herschreven: alleen de technische omhulling verandert.

Wat AI hier onderscheidt van een eenvoudig conversie-script: het kan omgaan met inconsistentie. Artikel 1 heeft een andere structuur dan artikel 60. De ene heeft afbeeldingen, de andere heeft geneste lijsten, de derde heeft shortcodes van een plugin die al jaren niet meer actief is. Een statisch script loopt al snel vast op afwijkende gevallen. De agent past zijn aanpak aan op basis van wat hij tegenkomt.

De uitkomst: 110 artikelen, een fractie van de tijd

Wat de klant uiteindelijk had: 110 artikelen die allemaal openen in de WordPress Gutenberg editor. Geen grijs vlak, geen shortcode-rommel, geen “dit artikel kan niet worden bewerkt”-melding.

Ter vergelijking: bij handmatige conversie kost een gemiddeld artikel al snel 20 tot 40 minuten. Voor 110 artikelen loopt dat op tot minimaal 36 uur puur handmatig werk. De AI-aanpak verwerkte hetzelfde volume in een fractie van die tijd, consistent en met een controle op elk artikel.

De heading-structuur is in elk artikel consistent. De HTML-output is schoon. En de redactie kan eindelijk weer aan de slag: verouderde informatie bijwerken, artikelen samenvoegen, interne links toevoegen, of content hergebruiken voor social media en nieuwsbrieven.

Dat laatste is misschien het meest concrete voordeel. Dit bedrijf had een archief vol kwalitatief goede artikelen over hun vakgebied, jaren aan kennis, die onbenut lagen. Na de migratie is dat een actief geworden in plaats van een last.

Wat eerlijk is om te zeggen: de migratie loste niet alle problemen op. Sommige artikelen hadden inhoudelijk een update nodig. Een aantal bleek toch dunner dan verwacht als je de opmaak weghaalt. Dat is normaal. De technische conversie maakt het archief bewerkbaar. De content review is een aparte stap die daarna volgt.

Gutenberg of een page builder?

Als je overweegt om te migreren, kom je onvermijdelijk bij de vraag: moet ik dan ook stoppen met mijn pagebuilder?

Dat is genuanceerder dan een simpel ja of nee. Gutenberg is de native editor van WordPress: lichter, zonder extra afhankelijkheden, en de richting waar WordPress naartoe beweegt. Pagebuilders als Elementor of Divi zijn nog altijd populair. Elementor zegt zelf op meer dan 22 miljoen websites te draaien (oktober 2026), en WordPress.org telt meer dan 10 miljoen actieve installaties van de plugin. Ze bieden meer designvrijheid, maar voegen ook complexiteit toe: een plugin die je moet onderhouden, updaten en vaak ook betalen.

De WordPress block editor vs Elementor-discussie komt neer op dit: als je primair tekst-gedreven content publiceert (artikelen, kennisbankpagina’s, blogposts), is Gutenberg meer dan voldoende. Als je complexe marketingpagina’s bouwt met specifieke layoutwensen, biedt een pagebuilder nog steeds meerwaarde.

Een tussenvorm kan ook: Gutenberg voor content, en een pagebuilder alleen voor specifieke landingspagina’s. Dat is een pragmatische middenweg die lock-in beperkt en tegelijk designflexibiliteit behoudt.

De classic editor plugin wordt nog steeds ondersteund maar krijgt geen nieuwe features. Als je daar nu op draait, is dat prima voor bestaande sites. Voor nieuwe content is overstappen naar Gutenberg blocks de logische keus.

Is dit relevant voor jouw WordPress-site?

Niet voor elke WordPress-site is een Gutenberg-migratie zinvol. Hier zijn eerlijke indicatoren.

Dit is waarschijnlijk relevant voor jou als:

  • Je een archief hebt van 20 of meer artikelen die zijn gebouwd in een pagebuilder of classic editor die je niet meer actief gebruikt
  • Je een contentteam hebt dat vastloopt bij het bewerken van bestaande artikelen
  • Je actief aan content marketing doet en je archief wil hergebruiken of bijwerken
  • Je SEO serieus neemt en merkt dat oude artikelen technisch ondermaats presteren

Het is minder relevant als:

  • Je site maar een handvol pagina’s en weinig of geen blog/artikel-content heeft
  • Je geen actieve contentstrategie hebt en dat ook niet van plan bent
  • Je pagebuilder goed werkt en je redactie er tevreden mee is

De eerlijke vraag is: hoeveel waarde zit er in je bestaande archief? Als het antwoord “eigenlijk best veel, maar niemand komt er aan” is, dan is dat het startpunt van het gesprek.

Maak je archief bewerkbaar, geef je redactie de ruimte om te werken, en zet je bestaande content weer aan het werk. Dat is wat deze klant deed. En daarmee kreeg hun archief weer waarde.

Klaar voor een mega start?
Wij wel!

Stel al je vragen over onze producten, prijzen, implementaties, of iets anders. Wij zijn hier om jou te helpen!

Raketlancering